Stan prawny nieruchomości

Stan prawny nieruchomości – księgi wieczyste, jak zweryfikować nieruchomość przed zakupem?

Co to jest stan prawny nieruchomości?

Jako stan prawny nieruchomości rozumiemy stan zgodny ze stanem materialnym. Innymi słowy chodzi nam o stan faktyczny lub stan prawdziwy. Zakup nieruchomości jest dużym wydatkiem dla większości gospodarstw domowych. Dobrze przygotowana dokumentacja dotycząca nabycia nieruchomości oraz jej rzeczowa weryfikacja przekładają się na bezpieczeństwo prawne i ekonomiczne transakcji.

 

Co zrobić żeby zweryfikować stan prawny nieruchomości?

Przed zakupem nieruchomości powinniśmy się skoncentrować na minimalizowaniu ryzyk związanych z jej ewentualnymi wadami prawnymi lub faktycznymi. W tym celu powinniśmy:

    • dokonać weryfikacji dewelopera oferującego nieruchomość (pisaliśmy o tym na blogu),
    • sprawdzić stan nieruchomości w księgach wieczystych,
    • skonsultować się z prawnikiem jeśli chodzi o kształt umowy przenoszącej własność nieruchomości,
    • w przypadku nabycia od osoby fizycznej upewnić się czy posiada ona tytuł prawny do nieruchomości oraz czy jest ona jej pełnym właścicielem,
    • upewnić się, że na nieruchomości nie znajduje się hipoteka,
    • zweryfikować pośrednika który uczestniczy w transakcji,
    • upewnić się, że nieruchomość nie jest obciążona służebnościami, które nie zostały ujawnione przez sprzedającego,

Co do zasady wszelkie prawa osób trzecich na nieruchomościach są ujawniane w księgach wieczystych, które są publiczne. Księgi wieczyste gwarantują rękojmię wiary publicznej. Oznacza to, że nie można się bronić przed ewentualnymi zarzutami nieznajomością tych faktów. Taka obrona w postępowaniu sądowym będzie bezskuteczna. Fakt ten jest dokładnie określony w ustawie z dnia 6 lipca 1982 roku o księgach wieczystych i hipotece.

 

Przepisy dotyczace ksiąg wieczystych.

Art. 1.

  1. Księgi wieczyste prowadzi się w celu ustalenia stanu prawnego nieruchomości.
  2. Księgi wieczyste zakłada i prowadzi się dla nieruchomości.
  3. Księgi wieczyste mogą być także prowadzone w celu ustalenia stanu prawnego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

 

Art. 2.

Księgi wieczyste są jawne. Nie można zasłaniać się nieznajomością wpisów w księdze wieczystej ani wniosków, o których uczyniono w niej wzmiankę.

 

Art. 3.

  1. Domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.
  2. Domniemywa się, że prawo wykreślone nie istnieje.

 

Art. 4.

Przeciwko domniemaniu prawa wynikającemu z wpisu w księdze wieczystej nie można powoływać się na domniemanie prawa wynikające z posiadania.

 

Art. 5.

W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych).

 

Badanie księgi wieczystej i badanie stanu prawnego nieruchomości.

Stan prawny nieruchomośći - księgi wieczysteKsięgi wieczyste umożliwiają indentyfikację nieruchomości prz pomocy numerów. Jak wskazano w ustawie dotyczy to nie tylko samych nieruchomości ale także prawa do lokalu spółdzielczego, który jest w pewnym sensie częścią składową nieruchomości, na której się znajduje.

Uzyskanie informacji na temat ksiąg wieczystych może odbywać się przy pomocy dostepu elektronicznego pod adresem ekw.ms.gov.pl/eukw_ogol/menu.do

 

Na stronie znajdziemy zakładki umożliwiające:

 

Jak ustalić stan prawny nieruchomości przy pomocy ksiąg wieczystych?

 

Księgi wieczyste

Stan prawny nieruchmości - księgi wieczysteKsięgi wieczyste to dokument urzędowy przedstawiający stan prawny danej nieruchomości. Jak zostało to już określone w poprzednim paragrafie jest to dokument posiadający moc prawną. Stwierdza on stan prawny nieruchomości na dzień jej wydania. Określa jakie prawa i obowiązki są związane z daną nieruchomością. Jeśli dane informacje na dzień dokonywania czynności prawnej związanej z daną nieruchomością były ujawnione w księdze wieczystej nie można się powoływać w postępowaniu sądowym na ich nieznajomość. To zabezpieczenie jest nazywane rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych.

Księga wieczysta składa się z 4 części. Każda z nich zawiera w sobie informacje na temat innych faktów mających wpływ na transakcję zakupu nieruchomości. Opiszemy teraz poszczególne części księgi wieczystej i wyjaśnimy jakie informacje zawierają w sobie.

Pisaliśmy wstępnie na ten temat na naszym blogu – Jak sprawdzić księgę wieczystą?

 

Część pierwsza księgi wieczystej – I

Pierwsza część księgi wieczystej jest podzielona na 2 działy: “Oznaczenie nieruchomości” i “Spis praw związanych z własnością”. Oznaczenie nieruchomości pochodzi z ewidencji gruntów i pozwala na dokładne oznaczenie nieruchomości. Oznaczenie pochodzi z “katastru nieruchomości”. Jest to potoczna nazwa na “ewidencję gruntów i budynków” na podstawie ustawy z dn. 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 1989 nr 30 poz. 163).

W części pierwszej uzyskujemy informacje określające nieruchomości pod względem przestrzennym. Miasto, ulica, adres budynku oraz numer lokalu. Pozwala to zidentyfikować nieruchomość pod względem tego, którego miejsca dotyczy ona w sposób fizyczny.

 

Część druga księgi wieczystej – II

Część druga księgi wieczystej dotyczy prawa własności danej nieruchomości. Właścicielem nieruchomości może być jedna osoba lub wiele osób równocześnie. Równocześnie właścicielem nieruchomości może być także osoba prawna. Ma to bardzo duże konsekwencje w zakresie tego w jaki sposób ma nastąpić nabycie nieruchomości. Musimy po pierwsze zweryfikować czy godznie ze stanem prawnym nieruchomości stajemy się jedynym właścicielem.

Jeśli dokonamy czynności prawnej tylko z jednym z właścicieli czynność taka może być wadliwa lub bezskuteczna. W przypadku kiedy właścicielem nieruchomości jest osoba prawna dokonując transakcji musimy się upewnić, że osoba z którą zawieramy umowę posiada prawo do reprezentowania tego podmiotu oraz prawo to zezwala jej na dokonanie takiej czynności prawnej.

W wyjątkowych przypadkach znajdują się tam także wpisy dotyczące spadkobierców oraz osób, które mogą się nimi stać w zależności od tego czy zaistnieją określone przesłanki prawne lub faktyczne. Może mieć to ważne konsekwencje na treść umowy kupna i sprzedaży i być powodem powstania roszczeń osób trzecich w stosunku do nieruchomości i jej obecnego i przyszłych właścicieli.

 

Część trzecia księgi wieczystej – III

Część trzecia księgi wieczystej dotyczy wszelkich praw, roszczeń i ograniczeń ciążących na nieruchomości. W części tej pojawiają się bardzo często wszelkiego rodzaju służebności. Może być to służebność drogi koniecznej, służebność przesyłu oraz służebność przechodu, a także prawo dożywocia. Nie znajdują się natomiast tutaj informacje na temat hipoteki ze względu na to, że jest jej przeznaczony dział IV.

W tej części mogą się znajdować także wszelkiego rodzaju inne prawa, roszczenia i ograniczenia. Nie muszą to być za każdym razem służebności. Nieruchomość i prawo z nią związane może podlegać ograniczeniom na podstawie umowy, która jeśli nie zostanie ujawniona, co bardzo komplikuje sytuację prawną pomiędzy poprzednim i nowym właścicielem oraz osobom którym przysługują prawa wynikające z tej umowy.

!!! Ważne jest to, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 lipca 1982 roku rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie działa w niektórych przypadkach. !!!

 

Rękojmia publiczna ksiąg wieczystych

Art. 5.

W razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe (rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych).

 

Art. 6.

  1. Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie chroni rozporządzeń nieodpłatnych albo dokonanych na rzecz nabywcy działającego w złej wierze.
  2. W złej wierze jest ten, kto wie, że treść księgi wieczystej jest niezgodna z rzeczywistym stanem prawnym, albo ten, kto z łatwością mógł się o tym dowiedzieć.
  3. Jeżeli do dokonania rozporządzenia potrzebny jest wpis w księdze wieczystej, chwila złożenia wniosku o wpis jest rozstrzygająca dla oceny dobrej lub złej wiary nabywcy. Jednakże gdy rozporządzenie dochodzi do skutku dopiero po dokonaniu wpisu, rozstrzyga dzień, w którym rozporządzenie doszło do skutku.

 

Art. 7.

Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych nie działa przeciwko:

1) prawom obciążającym nieruchomość z mocy ustawy, niezależnie od wpisu;

2) prawu dożywocia;

3) służebnościom ustanowionym na podstawie decyzji właściwego organu administracji państwowej;

4) służebnościom drogi koniecznej albo ustanowionym w związku z przekroczeniem granicy przy wznoszeniu budynku lub innego urządzenia;

5) służebnościom przesyłu.

 

Art. 8.

Rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych wyłącza wzmianka o wniosku, o skardze na orzeczenie referendarza sądowego, o apelacji lub kasacji oraz ostrzeżenie dotyczące niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nieruchomości.

 

Art. 9.

Przepisy art. 5–8 stosuje się także w wypadkach niewymienionych w art. 5 rozporządzeń prawami jawnymi z księgi wieczystej oraz gdy na podstawie wpisanego prawa zostaje spełnione świadczenie na rzecz osoby uprawnionej według treści księgi.

 

Część czwarta księgi wieczystej – IV – Hipoteka

Stan prawny nieruchomości - hipoteka i ustanowienie hipotekiW części czwartej księgi wieczystej znajdują się informacje na temat hipoteki związanej z daną nieruchomością. Hipoteka jako zabezpieczenie realizacji zobowiązania jest specjalnie uregulowana ze względu na to, że niesie za sobą bardzo poważne konsekwencje prawne oraz faktyczne. W najgorszym przypadku właściciel nieruchomości może stanąć przed decyzją polegającą na spłacie zobowiązania wykazanego w postaci hipoteki lub licytacją nieruchomości na rzecz wierzycieli. Należy pamiętać, że hipoteka jest zabezpieczeniem wierzytelności. Stając się właścicielem nieruchomości NIE stajemy się osobą zobowiązaną do spłaty wierzytelności. Niruchomość może natomiast być zebezpieczeniem zobowiązania, za które nie odpowiadamy.

Hipoteka może zostać ustanowiona dobrowolnie przez właściciela w celu zabezpieczenia wierzytelności, ale także może zostać ustanowiona drogą wyroku sądowego określającego ją jako zabezpieczenie. W tym drugim przypadku mamy do czynienia z hipoteką przymusową.

Na temat hipoteki pisaliśmy także na naszym blogu – Hipoteka i zakup nieruchomości.

 

Podstawą do wydania decyzji o ustanowieniu hipoteki przymusowej może być:

  • postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia
  • postanowienia prokuratora
  • decyzji administracyjnej, o ile przepisy szczególne tak stanowią, chociażby decyzja nie była ostateczna
  • dokumentu zabezpieczenia wystawionego przez państwo członkowskie UE, dołączone do wniosku o podjęcie środków zabezpieczających należności pieniężne, o którym mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych
  • zarządzenia zabezpieczenia określonego w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji albo zarządzenia zabezpieczenia określonego w ustawie o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków.

 

Ustanownienie hipoteki na nieruchomości

Ustanowienie hipoteki na nieruchomości ma bardzo ważne konsekwencje pod względem realizacji jej jako zabezpieczenia braku spłaty zobowiązań. Wierzyciel, któremu przysługuje hipoteka spełnia swoje zobowiązania w pierwszej kolejności. Kolejność ustanawiania hipoteki na nieruchomości także ma znaczenie w przypadku spełniania zobowiąząń. W przypadku kiedy hipoteki przewyższają wartość nieruchomości za jaką została zlicytowana ostatnie hipoteki osoby posiadające hipotekę zapisaną później mogą nie zostać zaspokojone ze względu na wyczerpanie środków finansowych przez osoby z wcześniej ustanowionymi hipotekami.

 

Stan prawny nieruchomości ustalony przy pomocy wypisu i wyrysu z ewidencji gruntów i budynków.

Wzór wniosku o wydanie wypisy/wyrysu – pobierz

Wypis z ewidencji gruntów i budynków.

Wypis zawiera informacje na temat:

Nazwy urzędu, który udostępnił wypis z rejestru gruntów:

  • Nazwa organu udostępniającego wypis z rejestru gruntów, w większości przypadków jest to starosta, używa się tutaj oficjalnego określenia urzędniczego np. Starosta Białostocki, ul. Branickiego 13 15-085 Białystok,
  • następujący numer dokumentu udostępnionego przez starostę lub prezydenta miasta na prawach powiatu,

Położenie działki ewidencyjnej w trójstopniowym podziale kraju:

  • Województwo,
  • Powiat,
  • Jednostka ewidencyjna TERYT (http://eteryt.stat.gov.pl/), (należy zwrócić uwagę na to że wiele miejscowości zmiania się w miasta z roku na rok co może mieć wpływ na treść dokumentu),
  • Obręb ewidencyjny,
  • Miejscowość,

Numer jednostki rejestrowej gruntów, do której przyporządkowana została działka ewidencyjna.

Dane właściciela/władającego:

  • udział w prawie własności,
  • rodzaj prawa własności,
  • imię i nazwisko,
  • numer PESEL właściciela,
  • dane adresowe,

Dane działki ewidencyjnej zawierającej wpis:

  • arkusz mapy ewidencyjnej,
  • numer działki ewidencyjnej,
  • położenie gruntów,
  • opis użytku,
  • symbol klasy użytku (RVI),
  • powierzchnia użytku i powierzchnia działki,
  • numer księgi wieczystej lub oznaczenie dokumentu w przypadku braku księgi wieczystej,

Wartość gruntu w wypadku jeśli została ona ustalona oraz data ustalenia tej wartości.

Oznaczenie dokumentów określających inne prawa do działki niż własność i prawo użytkowania wieczystego.

Numer rejestru zabytków prowadzonego na podstawie przepisów o ochronie dóbr kultury.

Identyfikator rejonu statystycznego, do którego należy działka ewidencyjna.

W przypadku kiedy wypis jest uzyskiwany w celu założenia księgi wieczystej starosta jako organ administracyjny wydający wypis musi zostać opatrzony klauzulą: Dokument niniejszy jest przeznaczony do dokonania wpisu w księdze wieczystej

 

Wniosek o wydanie wypisu/wyrysu z ewidencji gruntów i budynków.

W celu uzyskania wypisu/wyrysu z ewidencji gruntów i budynków składamy odpowiedni wniosek do starosty, pod którego podlega dana nieruchomość.

 

W formularzu określamy wszystkie informacje dotyczące naszego wniosku:

  • imię i nazwisko wnioskodawy lub nazwę podmioty który ubiega się o wydanie wwypisu,
  • adres zamieszkania lub siedziba podmiotu wnioskującego o wydanie wypisu,
  • PESEL lub REGON,
  • oznaczenie wniosku nadane przez wnioskodawcę (jest to informacja nieobowiązkowa),
  • dane kontaktowe wnioskodawcy takie jak numer telefonu lub adres e-mail,
  • miejscowość i data,
  • adresata wniosku, nazwa i adres organu lub jednostki organizacyjnej, która w imieniu organu prowadzi państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny,
  • określenie przedmiotu wypisu, z rejestru: gruntów, budynków, lokali, oraz z kartoteki: budynków lub lokali,
  • określenie treści wypisu:
  • wypis z rejestru gruntów bez danych osobowych
  • wypis z rejestru gruntów oraz wyrys z mapy ewidencyjnej
  • wyrys z mapy ewidencyjnej,
  • dane identyfikujące nieruchomość,
  • wykazanie interesu prawnego wnioskodawcy w dostępie do danych identyfikujących właściciela lub władającego nieruchomością objętą wnioskiem. Ten element wpisu jest bardzo ważny ponieważ nie każdy ma prawo otrzymać wypis, a niektóre rodzaje wypisów muszą być opatrzone dodatkowymi klauzulami ze strony urzędów,
  • osoba wyznaczona do kontaktów ze strony wnioskodawcy,
  • postać dokumentów będących przedmiotem wniosku i sposób ich przekazania, możemy wnioskować o wypis papierowy i elektroniczny,
  • dodatkowe wyjaśnienia i uwagi wnioskodawcy,

 

Uzyskanie wypisu z ewidencji gruntów jest bardzo ważne ponieważ może on zawierać dane, które nie występują w księdze wieczystej. Ma to bardzo ważne konsekwencje prawne. Pomimo że pewne prawa i obowiązki nie zostały ujawnione w księdze wieczystej mogą one być wiążące dla nowego właściciela nieruchomość i wyłączyć rękojmię wiarty publicznej ksiąg wieczystych w tym zakresie.

 

Wyrys z ewidencji gruntów i budynków.

Stan prawny nieruchomości - wyrys z ewidencji gruntów i budynkówPoza uzyskaniem wypisu możemy także uzyskać wyrys który jest kopią mapy ewidencyjnej. Kopia ta zazwyczaj jest przedstawiona w skali 1:1000. Dokument ten zawiera wszelkie informacje jakie znajdują się w bazie danych na temat danej działki. Jest tam także ukazana infrastruktura oraz wszelkie informacje dotyczące danych przestrzennych.

Dokument ten zawiera informacje na temat adresu ewidencyjnego oraz informacje dotyczące trójstopniowego podziału administracyjnego państwa czyli nazwa województwa, powiatu, jednostki ewidencyjnej (gminy) oraz obrębu ewidencyjnego. Jako dokument urzędowy określa także podmiot, który odpowiada za wydanie danego dokumenty, datę wydania oraz jest opatrzony pieczęcią państwową nadającą mu moc prawną.

 

Informacje przedstawione w wyrysie z ewidencji gruntów i budynków.

Najważniejszą częścią wyrysu jest oczywiście mapa która zawiera informacje takie jak:

  • granice działek,
  • numery ewidencyjne działek,
  • numery porządkowe budynków,
  • numery ewidencyjne budynków,
  • numery punktów załamania linii granicznych,
  • nazwy ulic i oznaczenia dróg publicznych,
  • położenie działki względem innych działek,
  • opisy i kontury użytków gruntowych, w tym ekologicznych,
  • opisy i kontury klas gleboznawczych,
  • usytuowanie budynków,
  • stabilizowane (trwałe) punkty graniczne,

 

Czynności i informacje związane z wyrysem.

Z racji tego, że wyrys jest uzyskiwany przy pomocy tego samego formularza co wypis konieczne staje się podanie przyczyny na podstawie której ubiegamy się o wydanie wyrysu. Może być to np. transakcja zbycia lub nabycia nieruchomości, nałożenie na nieruchomość praw osób trzecich lub konieczność założenia księgi wieczystej dla nowych nieruchomości.

Okres ważności wyrysu z ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z ustawą wyrys jest ważny przez okres 3 miesięcy. jednak jeśli w danym okresie nastąpiły zmiany tak sporządzony wyrys należy traktować jako nieważny i w celu posługiwania się nim w obrocie prawnym wnioskować o wydanie nowego wraz ze zmianami.

 

Opłaty za wyrys z ewidencji gruntów i budynków.

Opłaty za wniosek mogą być bardzo różne w zależności od tego jakiego gruntu ma dotyczyć budynek. Opłata jest pobierana przed sporządzeniem i wydaniem wyrysu z ewidencji gruntów. Wysokość stawek jest określona w tabeli załączonej do ustawy prawo geodezyjne oraz kartograficzne. Wyrys w postaci elektronicznej podlega opłacie w wysokości 105 zł. Natomiast w postaci papierowej (drukowanej) wynosi 110 zł. Oczywiście należy do tego doliczyć opłatę za przesłanie materiałów.

 

Stan prawny mieszkania na rynku wtórnym.

Mieszkanie z rynku wtórnego.

W przypadku zakupu mieszkania na rynku wtórnym musimy sprawdzić czy nieruchomość nie jest zadłużona u innych podmiotów co może nie być wykazane w księgach wieczystych. Jeśli mieszkanie jest częścią wspólnoty mieszkaniowej. Opłaty czynszowe, gaz, prąd i inne media mogą być problematyczne dla nowego właściciela. Jeśli takie zaległości istnieją możemy liczyć się z odłączeniem dostępu do prądu, gazu etc. co będzie wiązało się z koniecznością wyjaśniania z dostawcami mediów.

Jeśli kupujemy mieszkanie będące częścią spółdzielni mieszkaniowej i nie jest wyodrębnione w postaci odrębnego lokalu z założoną księgą wieczystą możemy mieć problemy jeśli nie uregulujemy odpowiedzialności za zobowiązania dotyczące danego lokalu. Zazwyczaj w takiej sytuacji sugerujemy uzyskanie odpowiedniego oświadczenia od zbywającego, w którym zawarta jest informacja na temat tego, że nieruchomość jest wolna od zobowiązań. Dochodzi tutaj także konieczność pozyskania informacji na temat tego czy poprzedni właściciel zapłacił od niej podatek.

 

Pisaliśmy na ten temat także na naszym blogu – zerknijcie tutaj – Co sprawdzić przed kupnem mieszkania z rynku wtórnego?

 

Stan zameldowania

W wypadku nabywania mieszkania na rynku wtórnym konieczne jest ustalenie czy w danym lokalu nie jest zameldowana już jakaś osoba. W przypadku nabycia mieszkania razem z lokatorem problematyczne staje się wymeldowanie takiej osoby jeśli znajduje się ona pod ochroną prawną. Informacje na ten temat można uzyskać w wydziale meldunkowym urzędu gminy lub miasta. Tutaj istotne staje się to że urząd miasta udziela tego typu informacje osobom będącym właścicielami danego lokalu z czego wynika obowiązek podpisania odpowiedniej klauzuli ze sprzedającym. Należy pamiętać że meldunek nie jest podstawą do władania nieruchomością ale wzmacnia pozycję osoby zamieszkującej lokal na wypadek sporu. Równocześnie z tego powodu nowy właściciel ma prawo obciążyć zameldowanych opłatami za lokal i media.

 

Plan zagospodarowania nieruchomości oraz jego konsekwencje prawne

Sprawdzenie stanu prawnego nieruchomości wiąże się także z sprawdzeniem miejscowego planu zagospodarowania nieruchomości. Kluczowym elementem w tej kwestii jest, aby ustalić na jaki cel jest przeznaczony dany grunt oraz przylegające mu grunty sąsiednie. Z jakiegoś powodu dany grunt może nie posiadać planu zagospodarowania przestrzennego. Konieczne wtedy staje się w tym przypadku uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy.

Stan prawny zagospodarowania przestrzennego można rozpatrywać z perspektywy formalnej i materialnej. Z perspektywy formalnej plan zagospodarowania jest aktem prawnym prawa miejscowego. Obowiązuje on tylko na terenie danej gminy. W kategorii materialnej jest natomiast aktem prawnym który wraz z innymi przepisami kształtuje prawa oraz sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

 

Weryfikacja stanu prawnego nieruchomości

Jeśli zastanawiają się Państwo nad zakupem nieruchomości lub posiadają już nieruchomość, której stan prawny wzbudza wasze wątpliwości nasza kancelaria może wam pomóc w tym zakresie.

 

 

Akty Prawne:

USTAWA z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.

USTAWA z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.

USTAWA z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

USTAWA z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze.

USTAWA z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie
Kodeksu cywilnego.

USTAWA z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.

USTAWA z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.